• Μέλι & Κανέλα: Ένας εκρηκτικός συνδυασμός!
  • Βάλτε το "φυτό της αθανασίας" στη ζωή σας
  • Λεμονόνερο: Θωρακίστε τον οργανισμό σας με το ισχυρότερο «φυσικό» όπλο
  • Μανιτάρια : Οι μυστικοί «μαγικοί» λιποδιαλύτες
  • Αλάτι Ιμαλαΐων : Ένας πανίσχυρος θησαυρός στο πιάτο μας!
  • Μυρωδιές που .. θεραπεύουν!
  • Η νέα μανία του CrossFit ήρθε και ...σαρώνει!
  • Κανέλα .. Το μπαχαρικό της ομορφιάς
  • Μισοάδειο Vs Μισοάδειο… Εσείς διαλέγετε!
  • Επικίνδυνες τροφές για τους μικρούς μας φίλους
  • Ρόδι : 12+1 λόγοι για να το λατρέψετε!
  • 10 εύκολα tips για να απαλλαγείτε από τον εθισμό στη ζάχαρη
  • Λεβάντα: Αρωματική και ιαματική
  • Προσοχή στις «ένοχες» σαλάτες!
  • Μπαχαρικά-προστάτες της υγείας μας
  • Βότκα : Μην τη πιείτε.. χρησιμοποιήστε τη!
  • Μαγιονέζα: Το πιο ... νόστιμο καλλυντικό σας!
  • Τα δώρα της φύσης : 11 βότανα για αδυνάτισμα!
  • 6 τροφές που θα σε κάνουν να μοιάζεις Θεά!
  • Μέλι το θαυματουργό!
  • Λάδι ελιάς: Ευλογημένο και.. αρωματικό!
  • 11 Μύθοι για τη σοκολάτα καταρρέουν!

Θοδωρής Τρανούλης : Θέλω να κάνω την κάθε γυναίκα μια Θεά!

Το να βρίσκεσαι μέσα σ’ένα ατελιέ μόδας υψηλής ραπτικής, είναι σαν να ζεις μέσα σ’έναν μυθικό, ονειρικό κόσμο, όπου η ομορφιά και η φαντασία είναι τόσο άρρηκτα δεμένες μεταξύ τους, που μοιάζουν σαν να έχουν βγει από τα παραμύθια της παιδικής μας φαντασίας. 

 

Σ’ένα τέτοιο ταξίδι μας συνεπήρε και ο μεγάλος μαιτρ της μόδας, Θοδωρής Τρανούλης, ο οποίος μας ξενάγησε στο ναό που εδώ και 30 περίπου χρόνια, κάνει τα όνειρά του πραγματικότητα, αποθεώνοντας τα πλάσματα που λατρεύει περισσότερο : τις γυναίκες!

 

Είναι ένας άνθρωπος ο οποίος με τις δημιουργίες του έχει στολίσει πλειάδα καλλονών, με 39 παγκόσμιες επιτυχίες σε διαγωνισμούς ομορφιάς με δικές του δημιουργίες και αποκορύφωμα  την δημιουργία του το 1996, η οποία έφερε τον τίτλο της Μις Κόσμος με την απόλυτη Ελληνίδα θεά, Ειρήνη Σκλήβα.

Ο Θοδωρής Τρανούλης μας αποκάλυψε μικρά και μεγάλα μυστικά της επιτυχημένης πορείας του στο χώρο της μόδας, έδωσε συμβουλές, αλλά και εκμυστηρεύτηκε τα μελλοντικά του σχέδια και όνειρα.

 

- 30 χρόνια επιτυχημένης πορείας στο χώρο της μόδας. Πόσο εύκολη ή δύσκολη ήταν αυτή η πορεία καταξίωσης για εσάς?

Όταν κάνεις κάτι που το αγαπάς, δεν νιώθεις κούραση.. πάντα τα βρίσκεις όλα μπροστά σου εύκολα. Σίγουρα υπήρξαν δυσκολίες, αλλά για μένα επειδή το αγαπούσα, νόμιζα πως ότι έβρισκα μπροστά μου δεν ήταν τίποτα. Άπειροι άλλοι θα είχαν φύγει πιο μπροστά από εμένα, θα τα είχαν παρατήσει.

 

- Οι δημιουργίες σας στόλισαν ένα πλήθος ελληνίδων καλλονών και έφεραν 39 διακρίσεις, σε παγκόσμιο επίπεδο, σε διαγωνισμούς ομορφιάς. Θεωρείτε ότι αυτό αποτελεί μια «ηθική» ανταμοιβή των κόπων σας?

Για τα ρούχα μου; Ναι! Μάλιστα, τώρα πήρα τη 3η θέση στα καλλιστεία για τη Μις Κόσμος. Αγαπάω το ρούχο που θα δώσω να φορέσει η κάθε κοπέλα και δεν θα πω «βάλτο και φύγε». Αν δεν μ’αρέσει το αποτέλεσμα, θα καθίσω και θα το ράψω πάλι από την αρχή.

 

 

- Θεωρείτε πως υπάρχουν σήμερα ταλαντούχοι Έλληνες σχεδιαστές?

Πες μου έναν! Σήμερα δυστυχώς έχω την αίσθηση πως τα νέα παιδιά δεν είχαν τι να κάνουν και πήγαν να γίνουν σχεδιαστές. Αν ρωτήσεις ένα παιδί σήμερα στην ηλικία των 17 και 18 χρονών, θα δεις πως δεν έχουν όνειρα! Πάνε στις σχολές και στα ΙΕΚ και βγαίνουν σωρεία από σχεδιαστές. Αν θυμηθείς στην εποχή τη δική μου, ήμασταν ονόματα : Ασλάνης, Κριθαριώτη, Ρήγας, Τσέλιος.. ονόματα, επιδείξεις.

 

-Ίσως όμως σήμερα να μην υπάρχει το budget για να γίνονται τέτοιες επιδείξεις.

Μα αυτό δεν έχει γίνει σήμερα. Πόσα χρόνια έχουν να γίνουν επιδείξεις; Τουλάχιστον μια δεκαετία και αυτό είναι το λάθος μας. Αφήσαμε να φύγουν τα ωραία πράγματα από τη ζωή μας. Δεν υπάρχουν νέοι για να τα κάνουν σήμερα.

 

-Τα νέα παιδιά δηλαδή το βλέπουν καθαρά σαν επάγγελμα;

Εκεί είναι το λάθος τους! Δεν είναι επάγγελμα! Δεν είναι για να βγάλεις χρήματα. Εγώ αυτή τη στιγμή έχω 1.200 ρούχα. Περιουσίες αμύθητες.. και ρούχα που κάνουν εκατομμύρια.. εκείνοι προσπαθούν με μισό μέτρο πανί να ράψουν! Τα κεντήματα που πλήρωνα εγώ έκαναν 1-1,5 εκατομ. σε δραχμές τότε. Ποιος θα πάει να δώσει σήμερα αυτά τα ποσά; Όχι μόνο εγώ, αλλά και ο Ασλάνης, ο Μαυρόπουλος. Υπήρχαν τότε οι κεντήστρες, υπήρχαν οι μοδίστρες.. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα και το κακό είναι ότι τα καταστρέψαμε μόνοι μας.

 

 - Πιστεύετε ότι η Ελλάδα, με την περιορισμένη αγοραστική της δύναμη, θα μπορούσε να αναδείξει αυτούς τους, έστω ελάχιστους, ταλαντούχους σχεδιαστές, κάνοντάς τους να «σταθούν» ανταγωνιστικά απέναντι σε συναδέλφους τους που δημιουργούν σε χώρες του εξωτερικού?

Δυστυχώς δεν υπάρχει κράτος να υποστηρίξει όλη αυτή τη προσπάθεια. Έχεις δει κανέναν Έλληνα σχεδιαστή να γίνει κάτι; Και αυτό συμβαίνει και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Δεν υπάρχει βοήθεια. Να του πει το κράτος «πάρε αυτό το χώρο και κάνε αυτό.. δείξε τη δουλειά σου». Ότι κάνουμε είναι από ιδιωτική πρωτοβουλία, από φιλανθρωπικά ιδρύματα, από χορηγούς, ενώ στο εξωτερικό σε παίρνουν οι πολυεθνικές εταιρείες και γίνεσαι αμέσως διάσημος.

 

- Ποια είναι γενικότερα η γνώμη σας για την μόδα στην Ελλάδα του σήμερα?

Πιστεύω πως σήμερα δεν υπάρχει μόδα.. τελείωσαν τα πάντα. Εμείς ζήσαμε «χρυσές» εποχές. Σήμερα ο κόσμος δεν ντύνεται. Περιμένουν σ’ένα γάμο να φορέσει η μάνα, η συμπεθέρα και η κουμπάρα ένα φόρεμα. Αυτό είναι όλο! Εγώ όταν βλέπω μια γυναίκα, βλέπω κατευθείαν το ρούχο έτοιμο επάνω της. Όπως ένας ζωγράφος που κάνει έναν πίνακα, τον βλέπει ήδη τελειωμένο πριν καν τον ξεκινήσει. Έτσι κι εγώ. Λέω στις πελάτισσές μου «Σε βλέπω» και όντως τις βλέπω με τη δημιουργία μου επάνω τους. Αυτό είναι έμπνευση.

 

- Θεωρείτε τις Ελληνίδες καλοντυμένες, ή fashionvictims?

Οι Ελληνίδες γυναίκες δεν ξέρουν να ντύνονται! Το χειρότερο πράγμα είναι πως δεν κοιτάζουν τον καθρέφτη πριν βγουν έξω και δεν βλέπουν τι έχουν φορέσει. Ένα ρούχο που το φοράει μια κοπέλα που είναι αδύνατη, που είναι ψηλή, που είναι θεά, παράλληλα το φοράει μια που είναι εύσωμη και πετάνε τα «ψωμάκια» παντού.. είναι δυνατόν αυτό το ρούχο να πηγαίνει σε δύο διαφορετικές γυναίκες, με διαφορετικό στιλ, κοψιά, τα πάντα; Δεν γίνεται! Επειδή το βλέπει στα περιοδικά, στην τηλεόραση, στα μαγαζιά, πάει και το αγοράζει. Οι Ελληνίδες έχουν χάσει την αίσθηση του ωραίου!

 

 - Πιστεύετε πως η τηλεόραση προβάλει πολλές φορές και κάποια πρόσωπα, που ενώ μπορεί για εσάς να θεωρούνται κακοντυμένα, για πολλές γυναίκες έχουν αποτελέσει προϊόν μίμησης, απλά και μόνο επειδή είναι TVpersones?

 

Οι κοπέλες που βγαίνουν στο γυαλί, θεωρώ πως είναι γελοίες έτσι όπως ντύνονται, απλά και μόνο γιατί δεν αποφασίζουν αυτές, αλλά κάποιοι άλλοι για το τι θα φορέσουν. Τις ντύνουν στιλίστες που βλέπουν τη δουλειά τους σαν επάγγελμα και δεν αγαπάνε τις γυναίκες. Όταν αγαπάς τη γυναίκα, την κάνεις θεά! Όταν έρχονται σε μένα, τις λέω πως «εδώ ήρθες για να σε κάνω 20 χρόνια νεότερη».. όχι για να μιμηθεί φυσικά κάποια που είδε στο γυαλί και τις άρεσε. Στην τηλεόραση βλέπω θεές και λέω : «πώς την έχουν ντύσει αυτή τη γυναίκα έτσι!».

 

- Τι θα συμβουλεύατε την Ελληνίδα του σήμερα να προσέξει ιδιαίτερα στην εμφάνισή της?

Να αγαπάει το σώμα της, τον εαυτό της. Να προσέχει και να καλύπτει τις ατέλειές της. Κάθε γυναίκα ξέρει που πάσχει, τι ατέλειες έχει και πού υπερέχει. Πρέπει να δείξει αυτά που είναι ωραία και να καλύψει αυτά που υστερεί. Δυστυχώς όμως σήμερα η γυναίκα παρασύρεται εύκολα. Όπου και να πας, δεν βλέπεις μια γυναίκα ωραία ντυμένη. Οι μόνες που είναι ωραία ντυμένες, είναι πελάτισσές μου, αριστοκράτισσες, μεγάλες κυρίες, που ντρέπεσαι να τις δεις!

 

- Τι αποτελεί «επιτομή της κομψότητας» για μια γυναίκα, κατά την δική σας άποψη?

Πρέπει να φοράς το ρούχο ανάλογα με την ώρα, αλλά ουσιαστικά να το φοράς.. όχι να σε φοράει! Όσον αφορά το στιλ.. εξαρτάται τι πηγαίνει σε κάθε γυναίκα. Έχεις δει σήμερα πολλές γυναίκες να φοράνε φόρεμα; Όλες φοράνε ένα jean, πετάνε και την κοιλιά έξω και βγαίνουν. Αυτό δυστυχώς το βλέπουμε ακόμα και σε νεαρά κορίτσια, αλλά εκεί είναι που ξεκινάει το κακό. Τι σχεδιαστής να δημιουργήσει πάνω σ’αυτή την κοπέλα;

 

Και οι σχεδιαστές οι ίδιοι όμως προβάλουν αυτό το πρότυπο του αποστεωμένου μοντέλου, ρίχνοντας στην παγίδα του μιμητισμού από τις γυναίκες με τραγικά αποτελέσματα.

Μιλάμε βέβαια για τους ξένους σχεδιαστές. Αυτοί κάνουν πάρα πολύ καλά τη δουλειά τους γιατί φτιάχνουν σωστά ρούχα, για σωστούς ανθρώπους. Εμείς παίρνουμε αυτά τα ρούχα και τα εκφυλίζουμε. Θα πάρουν κάποιες το μίνι να φορέσουν και ας έχουν 10 κιλά κυτταρίτιδα! Δεν φταίει όμως ο σχεδιαστής που πουλάει τη δημιουργία του. Φταίει αυτός που το αγοράζει.Όταν πας να πάρεις ένα ρούχο, το φοράς και κοιτάς τον καθρέφτη. Είναι σαν τις νύφες. Έρχονται πολλές εδώ παρέα με τις φίλες τους και αυτές πάνε και της δίνουν τα χειρότερα ρούχα. Και αυτές δεν κοιτάνε τον καθρέφτη, αλλά ακούνε τις φίλες τους! Έχω πετάξει άπειρες από αυτές έξω! Τους λέω «φύγε και όταν θα είσαι μόνη σου, έλα να σε ντύσω.. μαζί με αυτές, ποτέ!». Δεν αγαπάνε ουσιαστικά τη φίλη τους που παντρεύεται, αλλά θέλουν να της κάνουν κακό. Εγώ προτείνω 4 κομμάτια και βγαίνουν θεές. Αλλά αυτές οι ζηλιάρες από κάτω δεν θέλουν να είναι η νύφη ομορφότερη απ’αυτές! Δυστυχώς, αυτή είναι η κοινωνία μας.

 

- Έχει αποτελέσει έμπνευση δημιουργίας για εσάς, κάποιος ξένος σχεδιαστής ή  κάποιος οίκος μόδας του εξωτερικού?

Εγώ θαυμάζω τον Valentino. Οτιδήποτε ρούχο δημιουργήσω, με πάει εκεί.. από τα νυφικά, τα βραδινά, τα πάντα. Είναι πρότυπό μου. Για μένα είναι μοναδικός. Επειδή εμένα μ’αρέσει το βαρύ, πλούσιο ντύσιμο, το βαρύ κέντημα, τα υφάσματα και δεν έχω δουλέψει ποτέ με λύκρα, ή με ζέρσεϊ.. Δυστυχώς όμως αυτά τα βαριά ντυσίματα δεν φοριούνται εύκολα σήμερα. Ακόμα και σε γάμο σήμερα, φοράνε ένα blue jean και πάνε.

 

- Μπορεί, κατά τη γνώμη σας, η ποιότητα να συμβαδίσει με προσιτές τιμές?

Βέβαια! Με την σημερινή κατάσταση σήμερα, όλα έχουν πέσει. Έχουν μειωθεί και τα υπαλληλικά έξοδα και τα ραφτικά, οι πρώτες ύλες, τα υφάσματα. Σήμερα μπορεί να αγοράσει κάποια ένα ρούχο σε τιμή πραγματική. Έχει χαθεί πια αυτή η εξωφρενική τιμή που πουλιόταν ένα ρούχο στο παρελθόν, χωρίς πολλές φορές να το αξίζει. Όλα ήταν ένα ψέμα, ένα φιάσκο. Έπαιρνε για παράδειγμα, μια νύφη στο παρελθόν ένα νυφικό 4 εκατομμύρια σε δραχμές. Αν δεν έδινε τόσα, δεν το εκτιμούσε.

 

-Αυτό όμως μας βάζει σε σκέψεις να αναρωτηθούμε, αν με τις σημερινές μειωμένες τιμές έχει αλλοιωθεί η ποιότητα, ή τόσα χρόνια κορόιδευαν το αγοραστικό κοινό με τις εξωφρενικές τιμές.

Αυτό ακριβώς γινόταν! Δεν κορόιδευαν ακριβώς, απλά έτσι ήταν η ζωή μας. Τα κάναμε υπερβολικά επειδή ο κόσμος ζητούσε την υπερβολή. Έλεγες πχ πως θα πάω να κάνω ένα γάμο και χάλασα γι’αυτόν 50.000 ευρώ. Σήμερα, τον ίδιο γάμο τον κάνεις με 15.000. Αν όμως τότε δεν έλεγες ότι χάλασες 50.000, δεν θα είχες υπόληψη! Αυτό μέτραγε.. πόσα χαλάς και πόσα έχεις. Γι’αυτό κατάντησε η Ελλάδα έτσι!

 

- Είστε γενικότερα αισιόδοξος σαν άνθρωπος;

Είμαι γενικά αισιόδοξος σαν άνθρωπος, γιατί θεωρώ πως η ζωή είναι πολύ γλυκιά και το να δημιουργείς κάθε μέρα και να πηγαίνεις το βράδυ για ύπνο ενώ σκέφτεσαι πως ήταν μια φοβερή μέρα με αυτά που έκανα, με γεμίζει αισιοδοξία και κουράγιο.

 

- Τι σας δίνει δύναμη να συνεχίζετε το έργο σας και τι αποτελεί πηγή έμπνευσης για εσάς?

Πηγή έμπνευσης για μένα είναι η αγάπη μου για τη γυναίκα, για τη δημιουργία, για τη μόδα και τη ζωή.

 

Ποια είναι τα άμεσα επαγγελματικά σας σχέδια;

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζω δύο τεράστιες εκδηλώσεις για την Ελλάδα και τρέχω μέρα νύχτα. Γι’αυτές όμως δεν θα ήθελα να αναφερθώ μέχρι να πραγματοποιηθούν, γεγονός που υπολογίζω να γίνει κατά τον Οκτώβριο.

Παράλληλα, μέσα σε όλη αυτή τη δύσκολη εποχή που περνάμε, πήγα και άνοιξα καινούριο ατελιέ στο Κολωνάκι. Είχα βέβαια 17 ατελιέ σε όλη την Ελλάδα και έχω κρατήσει σήμερα 2. Ήμουν όμως πιο μικρός και έτρεχα, ενώ σήμερα δε βρίσκω και κανέναν ιδιαίτερο λόγο να τρέξω. Τότε έτρεχα όλη την εβδομάδα. Κάθε μέρα και σ’άλλη πόλη. Βόλο, Λάρισα, Πάτρα, Ηράκλειο, Χαλκίδα.. δουλειά υπάρχει ακόμα και σήμερα στην επαρχία, απλά εγώ δεν μπορώ να συνεχίσω να το κάνω αυτό πια. Θέλω να χαρώ το εγγόνι μου και τα παιδιά μου.

 

- Τι είναι αυτό που δεν έχετε πραγματοποιήσει ακόμα στη ζωή σας και είναι στα άμεσα σχέδιά σας?

Να μετακομίσω στην Κωνσταντινούπολη. Θέλω να κάνω δουλειές εκεί γιατί μ’αρέσει πάρα πολύ. Η ωραιότερη πόλη του κόσμου. Έχω κάνει ήδη κάποιες δουλειές εκεί στο παρελθόν, γάμους βουλευτών κλπ. Σκοπεύω να πηγαινοέρχομαι Ελλάδα-Τουρκία –εξάλλου 45’ είναι – και ήδη ετοιμάζομαι γι’αυτό. Αφού τελειώσω τις δύο εκδηλώσεις εδώ, παράλληλα ετοιμάζω το ατελιέ μου εκεί.

 

Κάνετε όνειρα και αν ναι, ποια είναι αυτά;

Θα ήθελα να ξαναγίνουν όλα όπως ήταν παλιά : το ’96, το ’97.. με τις επιδείξεις, τις πασαρέλες.. αλλά αυτό για την Ελλάδα δεν πιστεύω πως θα γίνει. Γι’αυτό στράφηκα προς την Κωνσταντινούπολη, γιατί είναι όπως ήταν η Ελλάδα παλιά και έχουν την ίδια κουλτούρα με εμάς. Εκεί υπάρχουν ακόμα οίκοι μόδας που για να μπεις μέσα και να πατήσεις, σου βάζουν ειδικά παπούτσια, παρακολουθείς τα μοντέλα να κάνουν πασαρέλα μόνο για σένα.. όνειρο! Αυτό που υπήρχε σε μας μόνο επί εποχής Βούρου, Τσεκλένη και βάλε, είναι τώρα μόνο εκεί.

 

Joomla! meta tags